ผ่านไปเป็นที่เรียบร้อยสำหรับศึกฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกโซนเอเชีย เกมที่ทีมชาติไทย บุกพ่ายให้กับ ทีมชาติมาเลเซีย 1-2

ถือเป็นความทรงจำที่ดีมากๆครั้งหนึ่งในชีวิตของการชมฟุตบอล แม้ว่าสุดท้ายแล้วทีมชาติไทย ของเราจะยังไม่สามารถลบล้างอาถรรพ์ที่ไม่เคยบุกมาเก็บชัยชนะในสนามแห่งนี้ได้เลยก็ตาม

และนี่คือสิ่งที่จะมาเล่าให้ฟังหลังจากได้เข้ามาสัมผัสมนต์ขลัง ณ สนามบูกิตจาลิล รังเหย้าของทีมชาติมาเลเซีย กับตาของตัวเอง…
 

- ความอลังการของสนามแห่งนี้ที่แฟนบอลไทยต้องอิจฉา

สิ่งแรกที่คิดเมื่อเดินทางมาถึงสนามแห่งนี้คือความอลังการของบูกิตจาลิล ด้วยความจุกว่า 80,000 คน ชนิดที่ในบ้านเราไม่มีสนามไหนใหญ่เท่าที่แห่งนี้อีกแล้ว มันทำให้มีความรู้สึกแอบเจ็บอยู่ลึกๆในใจ เพราะไม่รู้ว่าจะต้องรอต่อไปอีกนานแค่ไหนเราถึงจะได้เห็นสนามที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ตั้งอยู่ในประเทศไทยกับเขาบ้าง


สนามบูกิตจาลิล

เหนือสิ่งอื่นใดต่อให้สนามจะสวยขนาดไหน แต่ไร้ซึ่งแฟนบอลมันก็คงหมดความหมาย ภาพที่ออกมาคงจะดูโหลงเหลง ซึ่งหลังจากที่ได้สัมผัสกับตาตัวเอง ถึงตอนนี้กล้าพูดได้เลยว่าสมแล้วที่พวกเขาจะมีสนามระดับ 80,000 ที่นั่งไว้เชยชม ด้วยความที่แฟนบอลของเขาคลั่งไคล้ฟุตบอลชนิดเข้าเส้นเลือก และเชียร์ในแบบฉบับที่ไม่เคยเห็นในไทยมาก่อน

 

- เสียงเชียร์ที่ดังกึกก้อง(ขนาดไม่เต็มความจุ)
แฟนฟุตบอลไทยที่เคยได้ติดตามดูคลิปวีดีโอของแฟนบอลมาเลเซีย ไม่ว่าจะในลีก หรือระดับทีมชาติ ก็คงจะได้เห็นรูปแบบ สไตล์การเชียร์ของแฟนบอลชาวมาเลเซีย และคงจะรับรู้ถึงกิตติศัพท์ของพวกเขาเป็นอย่างดี ว่ามีความดุดัน ฮึกเหิม และน่าเกรงขามขนานไหน


บรรยากาศที่สุดยอดในบูกิตจาลิล

แฟนบอลกลุ่มอุลตร้ามาลายา คงไม่ต้องพูดถึง เพราะพวกเขาส่งเสียงเชียร์ด้วยความดุดันตลอดทั้งเกมอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ทำให้ผมขนลุกก็คือช่วงประมาณนาที85 แฟนบอลเจ้าถิ่นทั้งสนามต่างส่งเสียงร้องเพลงออกมาในท่วงทำนองเดียวกันพร้อมกับเปิดแสงแฟลชโทรศัพท์เป็นทะเลดาว เสมือนว่าทุกคนที่ซื้อบัตรเข้ามาชมเป็นอันต้องรู้กันว่าพอถึงช่วง 5 นาทีสุดท้ายเราจะมาร้องเพลงเชียร์ร่วมกันทั้งสนาม และไม่ใช่แค่ร้องสั้นๆ แต่เป็นการร้องยาวๆ เสียงไม่มีตกไปจนกว่าผู้ตัดสินจะเป่านกหวีดจบเกม

- การต้อนรับที่แสนอบอุ่นจากแฟนเจ้าถิ่น
จริงอยู่ที่เวลาแฟนบอลมาเลเซีย เชียร์ในสนามนั้นเต็มไปด้วยความดุดัน แต่นอกสนามบอกได้เลยว่าคนละเรื่อง บรรดาแฟนบอลที่นี่ให้การต้อนรับแฟนบอลทีมเยือนเป็นอย่างดี ยิ้มแย้มแจ่มใสและเข้ามาทักทายพูดคุยอย่างเป็นกันเอง บางคนก็ได้โอกาสถ่ายภาพร่วมกันเป็นทีระลึก


แฟนเจ้าถิ่นให้การต้อนรับอย่างเป็นกันเอง

แม้ต่างคนจะใส่เสื้อต่างสี แต่มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันก็คือหัวใจที่มีความรักให้กับฟุตบอลอย่างเต็มเปี่ยม นับเป็นบรรยากาศการเชียร์ฟุตบอลที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น สมราคากับทีมบ้านใกล้เรือนเคียง บ้านพี่เมืองน้องอย่างแท้จริง

อันที่จริงจะว่าไปแล้ว ทีมชาติมาเลเซีย กับ ทีมชาติไทย ต่างก็เป็นคู่รักคู่แค้นกันมาอย่างยาวนาน ก่อนที่ เวียดนามจะตั้งไข่ด้วยซ้ำ แต่ภาพที่ออกมามันเหมือนทั้งสองชาติที่ต่างเคยเป็นเพื่อนร่วมห้องกันในสมัยมัธยม อาจจะมีชิงดีชิงเด่นกันไปบ้างตามประสา แต่เมื่อมาพบกันทีไร ความรู้สึกดีดีที่มีให้กันก็ยังเหมือนเดิม


แฟนบอลไทยที่ตามมาเชียร์ถึงมาเลเซีย

นี่คือภาพรวมทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับการเดินทางมาชมการแข่งขันที่สนามบูกิตจาลิล หากโอกาสหน้าทีมชาติไทย มีอันต้องกลับมาเยือนที่สนามแห่งนี้อีกครั้ง อยากบอกแฟนฟุตบอลไทยว่าไม่ควรพลาดกับการเดินทางมาเชียร์ที่นี่ อย่างน้อยๆสักครั้งหนึ่งในชีวิตให้ได้มาเห็นกับตาตัวเองก็ยังดี แล้วพบกันใหม่...มาเลเซีย

"บิ๊ก กิโล10"