ผลการแข่งขันศึกฟุตบอลหญิงชิงแชมป์โลก 2019 ไม่ได้ทำให้เราแปลกใจอะไรมากไปกว่าครั้งก่อนๆ

มันคือบทสรุปเรื่องเดิมๆ ที่เราคุ้นเคยกัน – -ขุนพลสาว อเมริกา ผงาดคว้าแชมป์ไปครองสมัยที่ 4 ในประวัติศาสตร์ คู่แข่งที่เปลี่ยนไปในนัดชิงครั้งนื้คือ ฮอลแลนด์ และสงครามก็เป็นไปอย่างสนุกสนาน แต่สุดท้ายแล้วทัพ “อัศวินสีส้มสาว” ก็ต้านทานไม่ไหว แพ้ไป 0-2 โดยภาพรวมแล้ว ฟุตบอลหญิงสนุกขึ้น! มาตรฐานดีขึ้น และสาวๆ อเมริกา เองก็สุดยอด แต่มันมีอยู่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ “บอลหญิงชิงแชมป์โลก” หนนี้ช่างเป็นทัวร์นาเมนต์ที่วิเศษ และคือสิ่งที่วงการฟุตบอลหญิง พยายามควานหากันมาอย่างยาวนาน มันคือคาแร็คเตอร์อันโดดเด่น

แข้งสาว “อินทรีผงาดฟ้า” สร้างชื่อเรื่องความเก่งกาจบนผืนหญ้ามาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เช่นเดียวกับซูเปอร์สตาร์ที่ผ่านเข้ามาขีดเขียนเรื่องราวของตัวเองมากมายนับไม่ถ้วน แต่คาแร็คเตอร์ของทีมฟุตบอลหญิง ก็ยังขาดความชัดเจนอยู่ พวกเธอเก่ง แต่ยังขาดคุณสมบัติโดดเด่นบางอย่างที่จะทำให้ตกเป็นเป้าสนใจ และแทรกตัวเข้าไปอยู่ในความทรงจำของทุกคนได้จริงๆ นั่นคือสิ่งที่ทีมฟุตบอลหญิงอเมริกา ชุดนี้ทำได้ในแบบที่ทีมชุดอื่นๆ ทำไม่เคยทำได้ ไม่เว้นแม้กระทั่งยุคสมัยของดาวค้างฟ้าอย่าง เมีย แฮม หรือ แอบบี้ วอร์มบัค

เพราะนอกเหนือจากเตะฟุตบอลเก่งแล้ว ผู้เล่นสาวแต่ละรายของทัพ “มะกัน” ยังมีความโดดเด่นในแบบเฉพาะตัว ประหนึ่ง Girl Group เจ๋งๆ สักวง อเล็กซ์ มอร์แกน มีคุณสมบัติของการเป็นตัวชูโรงอยู่แล้ว เธอสวย แถมยังแสบสันต์ ไม่ว่าจะเป็นท่าฉลองประตูจิบชาเฟี้ยวฟ้าว และการครองดาวซัลโวร่วม

เมแกน ราปิโนว์ กัปตันทีมชุดนี้ ยิ่งแสบคูณสองไปอีกหลายเท่า บุคลิกบ้าดีเดือดของเธอ สีผมจี๊ดจ๊าด ความกล้าออกมาด่า โดนัลด์ ทรัมป์ และการแสดงจุดยืนไม่ขอเยือนทำเนียบขาวหลังจบทัวร์นาเมนต์ นี่ยังไม่นับ อเล็กซานดร้า ครูเกอร์ ที่ห้าวหาญถึงขั้นเคยออกมาประกาศว่า อเมริกา คือเจ้าของตำแหน่งทีมอันดับ 1 และ 2 ของโลก นั่นก็คือทีมตัวจริงและกลุ่มตัวสำรอง หรือ คาร์ลี่ ลอยด์ ที่มีออร่าของเจ้าแม่วัย 35 และสถิติยิงประตูระดับตำนานของชาติ

ทั้งหมดนี้ คือสิ่งที่ทำให้ อเมริกา ชุดปัจจุบันเป็นมากกว่าแชมป์โลก เพราะพวกเขาคือแชมป์โลกที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง ความมั่นใจกระฉูด ไม่จำเป็นต้องเจียมเนื้อเจียมตัวอะไร แน่นอนว่ามันอาจเป็นคุณสมบัติที่หลายๆ คนไม่ชอบ แต่มันก็ได้สร้างคาแร็คเตอร์จำให้กับแฟนบอลกลุ่มใหญ่เช่นกัน เหมือนๆ กับที่เคยเกิดขึ้นกับ ซลาตัน , บาโลเตลลี่ , เนียงโกลัน หรือ คันโตน่า มาแล้ว

บางทีนั่นคือสิ่งที่วงการฟุตบอลหญิงต้องการ มันคือความแตกต่างบางอย่าง ความหลากหลายทางกลุ่มผู้เล่น ที่ไม่ได้จำกัดอยู่แค่จารีตของความเรียบร้อยหรือการเป็นสุภาพสตรีตามแบบฉบับเดิมๆ อีกต่อไป มันมากพอที่จะทำให้สื่อกีฬาหลักๆ ทั่วทั้งโลก แบ่งพื้นที่ไฮไลท์ข่าวให้กับพวกเธอไปเพียบ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในช่วงก่อนหน้านี้  ด้วยการแข่งขันที่สูงขึ้นเรื่อยๆ การพัฒนาฟุตบอลที่มากขึ้นอย่างต่อเนื่องทั่วโลก เราต้องยอมรับว่า ฟุตบอลหญิง กำลังเติบโตอย่างไม่หยุดยั้ง โดยมี อเมริกา เป็นหัวหอกที่นำพาทุกคนไปด้วยกันครับ