ทำไม ใครๆ ก็เกลียด ฟีฟ่า เดย์

ก่อนหน้านี้ผมเคยไม่เข้าใจว่าทำไมบรรดาผู้จัดการทีมสโมสร ต้องจงเกลียดจงชังโปรแกรมทีมชาติกันนัก แต่ทุกวันนี้ ในวันที่ผมมองฟุตบอลไม่เหมือนเดิม ถอยออกมามองกว้างขึ้น ไม่ได้เชียร์ด้วยอารมณ์สะใจล้วนๆ เหมือนแต่ก่อน มันทำให้ผมเข้าใจมากขึ้น และช่วง ฟีฟ่า เดย์ มันยิ่งโคตรน่าเบื่อกว่าเดิม

ช่วงตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นช่วงที่เรียกว่า ฟีฟ่า เดย์ บรรดาชาติต่างๆ จะมีโปรแกรมของตัวเองในการลงแข่งฟุตบอล บ้างก็อุ่นเครื่อง บ้างก็ลงเล่นกันอย่างเป็นทางการในศึกฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกในโซนทวีปของตัวเอง และแน่นอนว่าเป็นช่วงที่สโมสรต่างๆ ในลีกชั้นนำจะพักโปรแกรมแข่งขัน รวมถึงต้องปล่อยนักเตะในทีมของตัวเองให้ไปรับใช้แผ่นดินบ้านเกิดตามหมายเรียกกัน

ครับ คนทั่วไปอาจไม่ได้สนใจอะไร เมื่อก่อนผมก็ไม่ได้สนใจเช่นกัน แต่ตอนนี้สิ่งที่ผุดขึ้นมาตลอดตอนที่บอลทีมชาติถึงเวลาหมุนมาเตะคือ "กูเบื่อ" เป็นอาการเบื่อแบบที่ไม่สนุก ไม่มีอารมณ์ร่วมกับการแข่งขันนั้นๆ สิ่งหนึ่งที่พอจะเป็นคำตอบได้แน่ๆ คือการดูทีมชาติที่เราไม่ได้เชียร์ใครเป็นพิเศษ แถมมันไม่ใช่ประเทศของเรามันไม่สนุกเอาเสียเลย และนั่นแหละ อารมณ์ร่วมมันก็เลยหายไปด้วย

ผมเคยใจจดใจจ่อกับการกับการได้เห็นนักเตะที่ตัวเองชื่นชอบจากหลายๆ ทีมมารวมตัวกัน ทั้งจาก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และ ลิเวอร์พูล ได้เห็น เดวิด เบ็คแฮม เล่นในทีมเดียวกับ ร็อบบี้ ฟาวเลอร์ เห็น ไมเคิ่ล โอเว่น เล่นอยู่ข้างหน้า พอล สโคลส์ นั่นคือความตื่นเต้น ผมเคยเชียร์ทีมชาติอิตาลี เพราะชอบ ฟรานเชสโก้ ต็อตติ, อเลสซานโดร เนสต้า และ ฟาบิโอ คันนาวาโร่ และถ้าเป็นระดับสโมสรคงไม่มีทางได้เห็นพวกเขาเล่นด้วยกันแน่ๆ

การได้เห็นนักเตะระดับนี้เล่นด้วยกันมัน "ฟิน" สุดๆ

แต่ทุกวันนี้ผมกลับไม่รู้สึกถึงแรงดึงดูดเหล่านั้นจากนักฟุตบอลยุคนี้เลย ผมไม่ตื่นเต้นที่เห็น มาร์คัส แรชฟอร์ด เล่นทีมเดียวกับ จอร์แดน เฮนเดอร์สัน เพราะผมไม่รู้สึกถึงแพสชั่นยามที่เขาลงห้ำหั่นกันตอนเป็นสโมสร และความสามัคคีในตอนที่รวมตัวกันในทีมชาติ แถมตอนนี้ก็ไม่ได้ปักใจเชียร์ทีมชาติไหนเป็นพิเศษ ยกเว้นแต่ทีมชาติไทยที่เป็นประเทศตัวเองเท่านั้น ทุกวันนี้ตอนที่โปรแกรมทีมชาติมันเข้ามาคั่นโปรแกรมเตะของสโมสร มันเลยยิ่งทำให้ผมไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่

นั่นคือหนึ่งในหลายๆ เหตุผลความน่าเบื่อที่กำลังเกาะกินความสนุกในการดูฟุตบอลของผม แต่กับบรรดาผู้จัดการทีมทั้งหลายมันหนักกว่านั้นเยอะ เพราะทุกครั้งที่นักเตะต้องอำลาทีมต้นสังกัดไปรับใช้ชาติ พวกเขาไม่เคยรู้เลยว่านักเตะตัวเองจะกลับมาในสภาพไหน โชคดีก็กลับมาครบอาการ 32 แต่ถ้าโชคร้ายก็เดี้ยงกลับมา ถ้าโชคร้ายมากๆ ก็เดี้ยงหนัก และที่แน่ๆ ไม่มีใครฟิตสมบูรณ์กลับมาสักคน มีอาการล้าติดมาทั้งนั้น

การบาดเจ็บจากทีมชาติ คือความซวย ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของสโมสร

ยกตัวอย่างกันง่ายๆ ที่กรณีล่าสุด แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เสีย มารูยาน เฟลไลนี่ ให้กับเกมทีมชาติ อาการบาดเจ็บค่อนข้างหนัก รายงานบอกว่าก่อนเกม "พี่ฟู" ก็เจ็บนิดๆ หน่อยๆ อยู่ก่อนแล้ว แต่กุนซือทีมชาติเบลเยี่ยม ก็ยังส่งเขาลงเล่นเป็นตัวจริงในนัดพบกับ บอสเนีย ทั้งๆ ที่เกมไม่มีความหมายอะไรแล้ว ทีมคว้าตั๋วไปเล่นฟุตบอลโลกได้ตั้งนานแล้ว แล้วนักเตะก็เล่นได้แค่ 29 นาที ต้องเปลี่ยนออก และแน่นอนลงเล่นเกมสุดสัปดาห์นัด "แดงเดือด" ที่สุดสำคัญไม่ได้ 

กรณีต่อมา ชโคดราน มุสตาฟี่ ของ อาร์เซน่อล ลงเป็นตัวจริงเกมพบ อาเซอร์ไบจาน ทั้งที่ทีมชาติเยอรมัน ผ่านไปเล่นฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายแล้วเช่นกัน นักเตะเล่นได้แค่ครึ่งชั่วโมงกว่าๆ ก็เดี้ยงออกมา รายนี้ว่ากันว่าหนักด้วย 

มุสตาฟี่ ไข้เดี้ยงถามหากันเป็นสนุกเลย

อีกคนคือ เอ็นโกโล่ ก็องเต้ ที่บาดเจ็บเช่นกันในเกมที่ทีมชาติฝรั่งเศสบุกเยือน บัลแกเรีย แต่อันนี้ยังพอเข้าใจได้ เพราะทัพ "ตราไก่" ยังคงไม่ผ่านเข้ารอบ แต่สุดท้ายก็โดนไป 5 นัดเต็มๆ ที่จะไม่ได้เล่นให้ เชลซี หลายคนอาจบอกว่า เขาไม่รู้หรอกว่าใครจะเจ็บ มันคือความโชคร้ายเท่านั้น ก็ใช่ แต่มันเป็นความโชคร้ายที่บางครั้งถูกหยิบยื่นให้แบบไม่เต็มใจ

นี่ยังไม่รวมกรณีของ ลิเวอร์พูล ล่าสุด ซาดิโอ มาเน่ เดี้ยง พัก 6 สัปดาห์ แถมยังต้องลงขันหารกับ เชลซี และ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ทุกครั้งที่มีโปรแกรมทีมชาติ เช่าเครื่องบินเจ็ทไปรับนักเตะบราซิลอย่าง โรแบร์โต้ ฟีร์มีโน่ และ ฟิลิปเป้ คูตินโญ่ ที่เดินทางไปรับใช้ชาติ ให้กลับมาร่วมทีมให้เร็วกว่าที่ควรจะเป็น ได้พักมากกว่าเดิมอีกสักวันหนึ่งก็ยังดี ก่อนต้องกรำศึกในเกมลีกสุดสัปดาห์ ที่โปรแกรมก็โคตรเจ้ากรรมทำร้ายกันไม่ยอมเลื่อนให้ เพราะ "หงส์แดง" กับ "ปีศาจแดง" ต้องเตะกันเป็นคู่แรกในวันที่ 14 ตุลาคมนี้ ซึ่งเกมสุดท้ายของทัพ "แซมบ้า" คือวันที่ 10 คิดดูถ้าไม่มีเครื่องเจ็ทไปรับ นักเตะจะได้พักน้อยขนาดไหน

ทั้งหมด ทั้งมวล เป็นปัญหาความน่าเบื่อที่บรรดากุนซือ และสโมสรต้องเผชิญ แถมไม่อาจรับมืออะไรได้ ต้องนั่งภาวนาอย่างเดียว ขวางก็ไม่ได้ ผิดกฎ ฟีฟ่า อีก ทั้งๆ ที่คนจ่ายค่าเหนื่อยนักเตะคือสโมสรแท้ๆ คนรักษาอาการบาดเจ็บก็คือสโมสร โอเคอาจจะมีการจ่ายค่าชดเชย แต่ขอบอกเลยว่านั่นเท่า "จิ๋มมด" ครับ ไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้นเลย แถมยังเสียโอกาสที่ไม่ได้ส่งนักเตะคนนั้นๆ ลงเล่นด้วย ใครจะชดเชยได้ กุนซือเบื่อ สโมสรเบื่อ ผมก็เบื่อ

"มิสเตอร์XL"

บทความอื่นๆ ของ cannesta
บอลพอกหางหมู
'แดงเดือด' 1 แต้มที่ แอนฟิลด์ 'โอเค' จริงๆ เหรอ?
บอลพอกหางหมู
เจาะลึก: วันที่ เสือใต้ เล่นไล่โค้ช
ติดตามข่าวสารกับ SMMSPORT ได้ที่
แสดงความคิดเห็น